| Afbeelding/foto |
 |
|
11-11-2011 - Mooie liedjes duren niet lang
Het begon allemaal in januari ik werd verliefd op Kevin! Super leuke jongen,lief,grappig,mooi,.. Hij was gewoon PERFECT.. We werden smoorverliefd op elkaar dat gevoel had ik nog nooit gehad ook niet in mijn vorige relaties. Maar er was 1 nadeel hij had een heeeeeeel lang strafblad, hij beloofde aan mij dat hij zijn leven zou beteren, van de drugs bleef hij al ik had hem daarvan geholpen, maar ergens moest hij zijn woede kwijt door zijn thuissituatie. Hij was nog net geen 18 dus hij woonde nog thuis. Thuis had hij het helemaal niet gemakkelijk hij moest voor zijn vier heel jonge broertjes en zusjes zorgen, zijn ouders zaten elke dag op café en zorgden echt niet voor de kleintjes. Hij wel, later in onze relaties vertelde hij wat er nog allemaal gebeurde dat was zo erg dat ik er direct iets wou aan veranderen mijn mama maakte dat vroeger ook mee.. Zijn moeder werd geslagen door zijn vader en zij niet alleen ook Kevin werd geslagen.. Onmiddellijk hebben mijn moeder en ik naar de politie geweest. We waren het beu dat we zo moesten toekijken hoe de situatie erger en erger werd met de kleintjes en met kevin. Zijn jongste zusje van 4 had hij af en toe mee naar mijn huis. Ze zei tegen mij niemand zorgt voor ons wij zorgen voor elkaar. Ik kreeg er de tranen van in mijn ogen.. Maar nu verder van toen we bij de politie waren, ze zeiden gewoon in ons gezicht we weten dat verhaal al jaren maar we kunnen er niks aan doen. De ouders wilden geen thuishulp aanvaarden. Het was een klap in mijn gezicht ik kon niks veranderen. Die kinderen gaan later hoogst waarschijnlijk ook het slechte pad opgaan, net als hun oudste broer Kevin. Meer dan kleren, speelgoed, liefde kon ik die kindjes niet geven. Ik wou ze zo graag alle vier adopteren! Schatjes zijn het, zo braaf en zo lief. Elk kind verdient liefde en een goed thuis. En genoeg eten en drinken. De situatie daar was schrijnend om te zien. En ik kon niet meer dan machteloos toekijken. Mijn relatie met Kevin leed er onder. Hij was ook veel te jaloers, ik had niks van vrijheid meer. Maar ik ging niet van hem weg ik zag de kindjes graag en hem natuurlijk ook heel graag. Maar ik was ongelukkig en kon het niet meer aan ik probeerde zelfmoord te plegen. Stopte met mijn opleiding in school. Gelukkig is dat alles achter de rug. Nu ga ik terug naar school en ben ik gelukkig maar het is niet hetzelfde meer. Nu zie ik Kevin niet meer en hoor ik hem niet meer. Al door die laatste dagen in Augustus, ik verzweeg tegen mijn moeder dat ik mishandeld werd van hem. Ik kreeg slagen altijd als we alleen thuis waren maar op een dag, eind Augustus was het in het openbaar. In de gemeente waar ik woon. Hij dacht dat ik hem bedroog(wat dus geen waar was). Hij sleurde mij door de straten, de mensen die mij hoorde roepen deden gewoon hun rolluiken dicht. Het was ook in een buurt met heel veel oudere mensen die daar woonden. Die trokken hun er niks van aan. Ik was zo bang, hij ging mij vermoorden zei hij. Ik kon mij losrukken wat later en begon weg te lopen, hij volgde mij niet hij bleef zitten ik dacht ik ben veilig nu. Ik zag een garage open staan van een huis ik belde aan de deur riep in de garage achter hulp want ik kon bijna niet meer op mijn benen staan van de pijn. Net wanneer ik mij omdraaide omdat ik iets hoorde stond Kevin opeens recht voor mij. Hij sloeg mij met zijn vuist recht in mijn gezicht. Ik viel bewusteloos op de grond. Ik dacht dat ik dood ging ik zag alleen nog zwart en voelde overal bloed op mijn gezicht. Toen ik weer zag zag ik dat een zwangere vrouw bij mij stond en mij wilde helpen en haar man kwam net thuis en hield Kevin tegen ze belden de politie en mijn moeder op die mij kwam halen en met mij naar het spoed reed. In het spoed namen ze foto's en zeiden dat mijn kaak gebroken was. Mijn voortanden waren ook verschoven en ik had veel schrammen van zijn nagels in mijn nek, op mijn armen, in mijn gezicht.. Blauwe plekken, een buil ik ben omgevallen toen tegen een muur na die rake klap, ik wist niks k'had zelfs in mijn broek geplast toen ik op de grond viel, k'had die dag juist mijn maandstonden. Het was proper, overal bloed ik stonk... Dan moest ik in die staat direct naar het politiebureau voor een verklaring.. Later ging ik op onderzoek bij voor mijn kaak en k'was zo blij dat het niet gebroken was gewoon een barst ze hadden gemist in het spoed. Kevin zat binnen.. We hadden een maand geen contact hij kreeg hulp voor zijn geweld achter een maand hadden we weer contact ik kon niet leven zonder hem. Hij is als mijn baby.. Alles ging weer goed tot in oktober. Ze hadden plaats vrij in Ruislede hij werd overgeplaatst naar daar mag geen contact hebben met vrienden of met mij. Het ging al weer zo goed tussen ons, geen jaloezie, geen ruzies, geen geweld, hij was zo veranderd door zijn hulp dat hij gekregen heeft. En nu zit hij waarschijnlijk binnen voor een jaar. Het is zo moeilijk nu heb ik hem al een maand niet gezien. Ik mis hem zo.. Liefde is iets raars. Het doet soms meer verdriet dan wat anders. Soms denk ik van ik geef het op maar ik kan het niet. Hij heeft niemand anders alleen mij op zijn wereld.. Ik heb zoveel vragen, zal hij niet weer de oude Kevin worden? Ik had mijn eigen conclusie van zijn probleem dat hij mij sloeg, het was kopieergedrag van zijn vader. Hij was met zo'n mentaliteit opgegroeid hij wist van niks beter. Ik geloof dat hij veranderd is daarom wil ik een jaar wachten achter hem het is moeilijk. Ik wil ook als elk jong meisje een relatie. Mijn vriendinnen zijn zo gelukkig met hun vriend. En ik sta er momenteel heel alleen voor 1 jaar lang. Normaal vliegen de maanden nu duren ze zo lang..
Gepost door: Saida op 11-11-2011 om 01:37
|
|
|